De dolle avonturen van Mathias in Bolivia

De foto´s van mijn beklimming staan op de space van Charlotte. Een link naar deze space vind je op het blog van Hendrik (links onderaan). Chau

PS: te amo mucho

Goeiendag beste lezers, hierbij merken jullie dus dat ik nog leef na mijn beklimming van de Huayna Potosi. Charlotte en ik zijn gisteren aan ons avontuur begonnen. Om half 9 moesten we aan het reisbureau zijn, en rond 11 uur waren we aan het basiskamp. Vandaaruit hebben we een een tocht van 2uur30 gemaakt tot het campo alto (hoogste kamp). Daar hebben we met andere gringitzz geslapen in een huisje (om 6uur gaan slapen) want we moesten opstaan om half 1 s´morgens. Het leuke was wel dat ik daar nog geen half uurtje heb kunnen slapen en me echt slechtvoelde om te vertrekken. Om 20 na 1 zijn we dan aan onze klim vertrokken en het ging goed tot een hoogte van 5500m waar Charlotte het al wat moeilijker kreeg. Na verscheidene keren te denken om terug te gaan (onze gids zag het ook niet zitten) heeft ze op een hoogte van 5900m toch besloten het laatste anderhalf uur nog vol te houden. Het laatste deel was eigenlijk een zo goed als vertikale klim met ijshaken en houwelen naar boven, 1 keer ben ik zelfs de ijshaak aan mijn schoen verloren (niet voor mensen met hoogtevrees want dan hang je er maar wat, vertrouwend op je houweel.). Na anderhalf uur echt afzien en de laatste paar meters een uitgepergerde Charlotte zonder lucht omhoog te roepen, zijn we traag en uitgeput tot de top geraakt om 10 voor 7 (na een klim van 5 en een half uur). Het maakt niet uit hoe je er geraakt, zolang je er maar geraakt en dat is ons gelukt! Daar op de top hadden we gsmontvangst en nadat ik naar mijn mama van hier had gebeld, hebben we de andere belgen uit hun bed gebeld, sommigen vonden dat niet erg, anderen weeral wel... Daarna zijn we af de ijsmuur gerappeld (wie in de scouts zit kent dat wel) en dan hebben we nog naar beneden gewandeld, waar we om half 9 aankwamen, uitrusten en om 10 uur nog naar het basisikamp gewandeld, auto van het agencia gepakt en om half 2 was ik thuis. Ik heb middaggegeten en ik ben gaan slapen. Chau

PS: ik had een roze boxershort aan!

Jowjow, een beetje informatie en jullie op de hoogte houden. Ik ging normaal de Sajama beklimmen maar doordat deze berg wel eventjes van La Paz ligt en de beklimming nogal lang duurt, hebben Charlotte en ik geopteerd voor een andere berg: namelijk de Huayna Potosi.

Deze 6088m hoge berg is de best toegankelijke ter wereld. Het blijft desondanks zwoegen! Je kunt hem trouwens zien vanuit El Alto. Je hoeft er geen alpinist voor te zijn, een goede fisieke conditie en 10 dagen hoogtegewenning volstaan. Beklim de berg bij voorkeur in het droge seizoen (nu dus), anders is het lawinegevaar te groot. Een leuk weetje: op een hoogte van 6000m daalt de temperatuur tot ongeveer 30 graden onder het vriespunt. De eerste dagt wandel je in ongeveer 3 uur naar de 5500m hoge kampplaats. Rond 1 uur (in de morgend!) vertrek je richting de top, daar kom je aan rond zonsopgang.

Chau amigitzzz

PS: khou van mijn sexy nurse!

Er staan nog een paar nieuwe foto´s op

Dag mooie mensen (en de lelijke zijn ook altijd welkom), ik ben het lago Titikaka gaan uitwuiven door gisteren naar Copacabana te gaan, trucha en pejerrey te eten (viskes, lang leve viskes en hier zijn weeral de viskes) en dan hebben we ook de bekende kruisweg gewandeld (zie peking express en egbeeeeert!) om daar de zon te zien ondergaan...het was maar een loserzonsondergang tegenover vorig weekend in Sajama! Dan hebben we nog wat pintjes gedronken en zijn we gaan slapen. Vandaag heb ik nog viske als ontbijt gegeten en dan gewandeld over Copacabana Beach(!) om dan om 12uur de bus naar La Paz te pakken. En nu zit ik in het fijne, campesinoachtige Alto Irpavi. Chau viejitzzz

PS: je bent vanmij voor altijd

Dag mensjes daar! Ik ben dus naar het park van Sajama geweest en het was daar echt de moeite. Eerst gingen we chullpas (precolumbiaanse graftomben) bezoeken, daarna zijn we naar Curahuari getrokken om er de kerk te gaan bezoeken, echt nog wel een mooie kerk. Erna zijn we naar het dorpje Sajama gereden waar we zouden overnachten maar eerst zijn we huañakhota gaan bezoeken, één van de hoogste meren ter wereld, en daarna hebben we onze dag geeindigd met een warmwaterbron (echt heel warm) met een prachtig uitzicht en een wiskeycola! De volgende dag zijn we dan naar de geisers geweest, de kerk bezocht en dan teruggereden naar La Paz. Het park is echt de moeite waard en ik keer hoogstwaarschijnlijk volgende week terug voor andere dingen daar. Chau

PS: je bent mn alles schatje

Ja ik heb er nog een pak foto´s bijgezet, geniet ervan! Chau

PS: te amo mi amorsita

Ik heb nog één reis voor de boeg met AFS en die vindt dit weekend plaats. Ze gaat naar het nationaal park van Sajama.

Te midden van het park torent de Sajamavulkaan. Met zijn 6542m is hij de hoogste top van Bolivia. Hij heerst over de Altiplano en lijkt op het welbekende logo van Paramount. Op zijn flanken vind je het hoogste bos ter werelnd (5000m), dat bestaat uit queñua-bomen. Je ziet haast overal lama´s. Af en toe duiken er condors en vicuña´s op. Het park is een paradijsje voor trekkers en bergbeklimmers. Het is de moeite waard er te stoppen o.w.v. de grandioze landschappen, de besneeuwde vulkanen en de barokke kerken van natuursteen uit de 16de, 17de en 18de eeuw. Voor wie Salar en Zuid-Lipez te druk vindt, is dit een juweeltje. Sinds 1996 is het gebied gemakkelijker toegankelijk. De weg is een van de mooiste van Bolivia.

Wat is er te zien, wat is er te doen?

• toegangsweg naar het park: tussen Patacamaya en het dorp. Mis de chullpas (precolumbiaanse graftomben) niet op 1 uur van Patacamaya. Vergaap je aan het schitterende uitzicht op de Altiplano, met zijn riviertjes en zijn door erosie aangetaste terreinen.
• Dorp Sajama: Een mooie kerk zorgt samen met het fantastische landschap van de Payachatavulkanen voor een rpachtig schouwspel. Die vulkanen vormen de grens met Chile. Er werd op de top van de Sajama zelfs een voetbalwedstrijd georganiseerd. Een van de meest originele expedities die hier georganiseerd werden, was het experiment van een groep wetenschappers. Zij verbleven een maand op de Sajama om het menselijke gedrag op grote hoogte te bestuderen.
• Geisers, warmwaterbronnen, de laguna van Huaña Khota.
• De kerk van Curahuara de Carangas: ook wel "de Sixtijnse kapel van de Altiplano" genoemd. Kerk uit 1610, oude schilderijen, maginifieke klokkentoren.

Chau y hasta luego

PS: khou vn je schatje

Dag beste lezers, dit was waarschijnlijk mijn laatste grote reis en het was er nogal een zene, prachtig was het (zie de foto´s, nog niet allemaal): leuke sfeer in de coche (jeep), muug coca, een paar illegale pintjes, marcellekes en prachtige natuurlandschappen. Een aanrader!

Oruro

Oruro is de lelijkste stad die ik in heel mijn jaar al heb gezien! Er is niets te beleven en al een geluk zijn we er dan ook alleen maar geweest om een flota te catchen naar Uyuni. Het was een hel van een rit en ik heb enkel het asfaltstuk kunnen slapen (1uur ongeveer) en er was geen verwarming in de bus: de ruiten waren langs beide kanten bevroren (lang geleden dat ik dat had gezien)

Uyuni

Uyuni behoort eveneens als Ouro tot de lelijkste stad die ik hier al heb gezien en hier zijn we vertrokken voor onze tour door prachtige landschappen. We hebben hier ook de tour geindigd.

De tour zelf

We zijn met het agencia Amanecer geweest. Eerst hebben we el cementerio de trenes (het treinkerkhof) bezocht. Van daaruit zijn we naar Colchani geweest, een dorpje dat echt leeft van zout en daar heb ik een zouten assenbak gekocht (maar wees gerust, ik rook nog steeds niet en het zal wel zo blijven!). Dan zijn we op de salar zelf gereden en het is echt ongelofelijk daar! Er is echt alleen maar zout en alles ziet wit! Je kan ook ongelofelijk ver zien. Daar hebben we een zouthotel gezien en dan zijn we aangekomen op het cactusseneiland (isla del pescado) en daar hebben we middaggegeten. Dan zijn we verder gereden en het lijntje van de jeeps was een raceke geworden. Op de salar hebben we ook de zon zien ondergaan en dat was dan ook het einde van van de salar. Wij sliepen in het dorpje San Juan en het vroor toch wel goed die nacht.

Dag numéro 2. Vanuit San Juan zijn we dan naar een kleinere salar gereden, salar de Chiguana. Dan zijn we naar de laguna´s gegaan en bij laguna Cañapa (de eerste) hebben we middaggegeten. In dit gebied is het toch wel frisser dan de salar. We hebben nog een paar laguna´s en gigantische stenen (met de arbol de piedra (stenen boom)) gedaan tot we aankwamen aan één van de prachtigste laguna ter wereld: laguna Colorada en hier hebben we ook een vriesnacht doorgebracht. Dit meer ziet rood en is de ingang van het natuurreservaat Eduardo Avaroa.

Opgestaan om 5 uur s´morgens en het was toen maar een 20 graden onder nul, de toffe chauffeur (Cornelio) vond het nog meevallen. Goe zot! Die doet de tour trouwens 2 keer per week en is dus nooit thuis. Die morgend zijn we eerst naar de geisers geweest en dan konden we een verdiend, warm bad nemen. Dat was echt zalig en je warmt er echt volledig van op. Dan zijn we door de woestijn van Dali gereden tot het allerzuidelijkste punt van Bolivia: het prachtige laguna Verde! Het is echt supermooi met de vulkaan Licancabur! Dichtbij ligt ook het laguna Blanca en vanuit de stopplaats konden we Argentina en Chile zien (vroeger was het allemaal Bolivia maar je kent de geschiedenis nu waarschijnlijk al wel... Naar laguna Verde zijn we naar een klein dorpje gereden, middaggegeten en daarna tot in Uyuni gereden. Laguna Verde-Uyuni is máár een reisje van 7 uur(!). Die hele rijd hebben de Belgische vlagjes, de Paceñavlag en de wipala (indigenevlag) aan onze coche gehangen. Viva La Paz! Om 23uur hebben we onze flota terug naar Oruro gepakt en deze keer was ze wél verwarmd en deze keer heb ik echt heel de tijd geslapen. In Oruro een flota naar La Paz gepakt en vrijdagmiddag om 12uur aangekomen in La Paz.

Dit wonderreisje van een klein 2000km door prachtige landschappen was echt een aanrader en zeker de moeite waard om de kou te trotseren.

Chao viejitzz en tot de volgende

PS: geniet van je weekje vakantie schatje, je hebt u exames goed gedaan vindek en het zijn nog maar 5 weken.

Jowjow jongens, hier een beetje informatie over mijn reis met AFS vanaf morgen naar de o zo mooie zoutvlakten. Veel leesplezier! (het komt uit de trotter Peru-Bolivia)

Op een hoogte van 3650m ligt een immense zoutsteppe. Het is de uitgestrekste van de wereld: volgens kenners even groot als één derde van Belgiê. De klei- en zoutafzettingen volgen elkaar af en vormen een dikke laag van 40m. De oneindige horizonten zijn van een volmaakte helderheid. Hun lijn is zo recht dat hij lichtgebogen lijkt! Een marginaal gebied dat tegenwoordig op veel toeristische belangstelling kan rekenen. Toch weten weinig toeristen dat 100den mannen jaar in jaar uit in deze witte hel hakken en graven om briketten ongejodeerd zout naar boven te halen. Ze krijgen slechts 0.60 euro per ton zout. Op hun hoofd staat een bivakmuts, op hun neus een donkere bril tegen een onverdragelijke lichtweerkaatsing. Hun handen en voeten zijn verbrand en aangevreten door het zout. Op een dag zal deze plek een metamorfose ondergaan. Volgens specialisten ligt onder de zoutlaag namelijk meer als de helft van de wereldvoorraad aan lithium. Deze plek is in theorie wel beschermd, maar de wens zal bestaan om hem te ontginnen. Salar en Zuid-Lipez zijn in trek, maar jemoet er wel wat voor overhebben. Bij -25*C en op meer dan 4200m hoogte in een berghut slapen, is pas echt een avontuur. Je wordt dan ook beloond met de mooiste landschappen van de Andes, met Laguna Verde, Laguna Colorado, en woestijnen die Dali in vervoering zouden brengen.

Salar de Uyuni

11.500 km2 zuiverheid. Het zout heeft zeshoekige vormen. In het noorden troont de vulkaan Tunupa. Van de twee zouthotels die hier stonden is er nog maar één, de kleinste, meer te zien. Dit is vandaag een handwerkerswinkeltje geworden. Isla del Pescado is net een spookschip op een onwerkelijke oceaan. Cactussen van 10 tot 12m hoog. Je kan in 1uur rond het eiland lopen. Tussen Isla del Pescado en San Juan zijn er quinoavelden, lama´s en vicuña´s. San Juan is een prettig dorpje dat bevolkt wordt door 100den lama´s. Hier overnachten we voor de eerste nacht. s´Nachts daalt de temperatuur tot -20*C of minder. Aan de rand van het dorp staat een prachtige kerk.

Zuid-Lipez

Je komt langs de Salar de Chiguana en daarna langs de kazerne uit de strips van kuifje. Dit spookdorp diende voornamelijk als onderhoud voor de spoorweg, maar sinds de privantisering is dit dorp verlaten. De stenen piramides hebben echter niets te maken met de stoepa´s van Kuifje in Tibet. Het zijn slechts bakens voor de vrachtwagens. Daarna bemerk je twee dalen als een Marslandschap (opgedoorgde meren). Daarna kom je bij de eerste lagunas: Cañapa, Pasto Grandes, Ramaditas en Hedionda (de kleur hangt af van de orientatie van de zon) met zijn roze flamingo´s. Bij de desierto Siloli krijg je na de rode en bruine plateaus niets anders te zien dan gigantische stenen die zo uit een schilderij van Salvador Dali lijken te komen! Je kunt de stenen beklimmen vlakbij wat men de "stenen boom" noemt. De laguna Colorado is omringd door vulkanen. Mytisch. Als de microscopische algen, het voedsel voor de flamingo´s, midden op de dag op het licht reageren, kleurt de laguna bloedrood. De James´flamingo´s hebben hetzelfde loopje als John Cleese in sommige sketches van Monthy Python! Onwerkelijk, wonderbaarlijk. We overnachten daar in een avonturenfilmschuilhut en we hebben licht tot 20uur. Het zal een gedenkwaardige nacht worden. alleen Siberie is kouder! In de winter daalt het kwik sávonds tot -30*C! Deze laguna ligt in het Eduardo Avaroa-reservaat met zijn typische fauna van de Andes. Het reservaat werd in 1973 gesticht en de gemiddelde hoogte bedraagt 4300m. Geisers Sol de Mañana. Salar van Chalviri (laguna Polques), hier stop je om te baden, het water is 37*C warm. Je raakt er lekker opgewarmd van. Terwijl je geniet van een heerlijk bad, wordt je ontbijt klaargemaakt. Daarom staan we op om 5uur, anders hebben we niet genoeg tijd om ervan te genieten. De woestijn van Dali ligt vlakbij de Salar van Chalviri. Heel rechtvaardige hommage aan de Catalaanse schilder. Tussen laguna Colorado en laguna Verde ligt een van de mooiste woestijnen ter wereld. Geniet van de sierlijke, door de wind geboedseerde stenen, de symymfonie dan wrme kleuren, de Japanse tuinen met sferische stenen van een paar ton. Je hoeft niet meer naar Jupiter om een space Odyssey te maken. Deze landschappen zijn de uitkomst voor trotters die dromen van reizen door de kosmos. Laguna Verde is het uiteinde van de wereld (en Bolivia). Het is één van de lievelingsplekken van grote fotografen. Zelfs de NASA heetf vanuit een ruimteveer de unieke kleur vastgelegd. De laguna ligt op een hoogte van meer dan 4500m! Het uitzicht met op de achtergrond de vulkaan Licancabur en de wondermooie laguna Blanca is ehcter subliem. De laguna vormt de uiterste grens van het land, erachter ligt de woestijn van Atacama en de Chileense kust die in 1879 van Bolivia werd afgesnoept. De toverkracht van de kleuren hangt niet af van het moment maar van de wind.

Chau schone jongens!!

PS: doe je laatste exaampjes nog goed he schatje,ik hou vn je!

Nieuwe foto´s van Tiwanaku staan online. Chao

PS: Khou vn je

Dankjewel dus voor de t-shirt. Ik zal jullie maar wat vertellen over ons daguitstapje van dinsdag naar Tiwanaku en Laja, want ervoor had ik niet echt de tijd ervoor. Dinsdag zijn we dus naar precolumbiaanse ruines geweest en ook naar de ontstaanplaats van La Paz, namelijk Laja. Tiwanaku is een plaatsje vlakbij het Lago Titicaca en daar waren er dus een paar intressante ruines en in het dorpje staat er een mooie kerk. Daar hebben we eerst de ruines bezocht en dan in het dorpje gaan eten bij een cholita op de plaza met een heerlijke (en extreem goedkope) saice. Dan zijn we de bus opgehopt tot Laja en daar hebben we wat op de plaza gezeten en wat genoten van de rust met (weeral) een mooie kerk op de achtergrond. Een leuk weetje, vergeet nooit zonnecreme mee te pakken naar de altiplano en ook een zonnebril want je durft wel eens verbranden en je ogen kunnen wel eens pijn doen voor een dagje of twee.

Ik heb trouwens de datum wanneer we naar de Salar de Uyuni gaan: we gaan dus van 28 april tot 2 mei, hiphoi!!. Nos vemos viejitz

PS: Je bent mn alles!!

Jowjow, ik ga dinsdag naar Tiwanaku, een vindplaats op 70km van La Paz en nog steeds niet bezocht dus ik zal er eens heen moeten hé!

Tiwanaku (oude schrijfwijze: Tiahuanaco) was een stad in het huidige Bolivia op een tiental kilometers van het Titicacameer. De stad is, net als het meer, gelegen op zo'n 4000 m hoogte op het Hoogland van Bolivia, de hoogvlakte van de Andes.

Geschiedenis

Tiwanaku ontstond waarschijnlijk al voor het jaar 400 en was de hoofdstad van een rijk dat in zijn bloeitijd (tot ca. 1000) ruwweg de zuidelijke helft van het latere Incarijk beheerste, dat wil zeggen Zuid-Peru, Noord-Chili, een flink stuk van Bolivia en een deel van Noord-Argentinië. De noordelijke helft van het latere Incarijk werd beheerst door het in het huidige Peru gelegen rijk van de Wari, Tiwanaku's grote rivaal. Het Tiwanakurijk telde waarschijnlijk zo'n miljoen onderdanen en werd later door de Inca's als een soort grootvaderbeschaving beschouwd.

Er is wel gedacht dat de hoofdstad Tiwanaku aan de oever van het Titicacameer lag, maar onderzoek naar sedimenten in het meer bevestigen dit niet. Toch moet de stad goede water- en voedselvoorzieningen gehad hebben in een gebied waar de huidige Aymara, die de directe nazaten zijn, maar een karig bestaan hebben. In de regentijd is er voldoende water maar er zijn ook droge tijden die de bewoners door moeten zien te komen. Honger is geen zeldzaamheid. Bovendien kan in dit hooggelegen gebied het plotseling optreden van vorst vernietigend werken op de oogst.

De stad bevatte onder andere een tempel, de "Verzonken Tempel", die er met zijn gouden versierselen en zijn gebeeldhouwde versieringen, indrukwekkend moet hebben uitgezien. Er was een ceremonieel plein van 135 m bij 130 m, Kalasasaya geheten. Dit plein had verschillende monolitische stèles onder meer in de vorm van menselijke figuren. Bijzonder fraai is ook de monolitische "Zonnepoort", waardoor de zon schijnt bij de zonnewende en die versierd is met figuren en tekens die waarschijnlijk een kalenderfunctie hadden.

Er was ook een tweetal piramides, de Akapana en de Puma Punku, die een gezamenlijke ceremoniële functie gehad moeten hebben.

Er zijn bijzonder kundig gebouwde kanalen die als leidingen de piramide invoeren en volgens wetenschappers werd het element water samen met de zon als goddelijk vereerd. Naast astronomie en geneeskunst moet de waterbouwkunde op een hoog peil gestaan hebben. Buiten de stad is er de Pampa Koani, een gebied doorsneden met (nu droogliggende) sloten met smalle stroken opgehoogd land ertussen. Het leek waarschijnlijk dat irrigatie één van de redenen was voor dit ingewikkelde systeem, maar toen een deel ervan weer in ere hersteld werd bleek dat er een andere functie van het vele water was: het functioneerde als zonnecollector. Bij een flinke nachtvorst die de andere boeren tot wanhoop bracht, bleef dit gedeelte onaangetast. Sindsdien is gebleken dat deze velden een tot zeven maal hogere opbrengst kunnen hebben dan de traditionele velden van de Aymara. De verering van zon en water was dus ook gestoeld op heel praktische overwegingen: de beschaving hing letterlijk van de wisselwerking van de twee af en met name het bijzondere vermogen van water om veel warmte op te slaan. (Water heeft een hoge soortelijke warmte).

Natuurlijk beantwoordt dit niet de vraag waarom deze beschaving ten onder gegaan is, maar waarschijnlijk is er rond het jaar 1000 een klimaatverandering geweest die een droogteperiode van zo'n 80 jaar inluidde. Zonder water werkte het systeem uiteraard niet. Er zijn echter ook aanwijzingen van geweld en mensenoffers uit de eindfase van de Tiwanakubeschaving en veel is nog onduidelijk. Van alle hoogontwikkelde beschavingen is dit wellicht degene waar het minst van bekend is. Het onderzoek ernaar is niet alleen van academisch belang maar is al begonnen veranderingen aan te brengen in de lokale economie.

Heden

De huidige archeologische locatie staat op de UNESCO Lijst van Werelderfgoed.

Vanwege de historische betekenis van Tiwanaku heeft de op 18 december 2005 gekozen nieuwe president van Bolivia Evo Morales, aan de vooravond van zijn inauguratie op 21 januari 2006, een religieuze ceremonie bijgewoond in Tiwanaku. Evo Morales is de eerste indiaanse president van Bolivia en een afstammeling van de Aymara, de nazaten van het volk van Tiwanaku

...een hele gelukkige verjaardag en een goede gezondheid want met die ouderdom van 20 jaar kan dat af en toe wel eens verslechteren. Grapje schatje! Ik hou zielsveel van u en geniet van je verjaardag. Kusje

Dankjewel mutti (en ook aan den Ben) voor je reactie maar ik moet iets bekennen, de krulletjes zijn weer weg. Ik ben vrijdag naar de kapper geweest en ik heb de kapper nog eens goed laten gaan. Tot aan een broske is het wel niet gegaan deze keer. Saluchie en tot de volgende.

PS: nog maar eventjes en al een gelukkige verjaardag 

Hey jullie daar. Vorige zaterdag een heerlijk avondmaal gekregen voor mijn verjaardag en dan was het gisteren de beurt aan Enrique om een avondmaal te geven. Het was echt heel gezellig en eerst zijn RoBBertito Juanito en ik een jaccuzzi gaan pakken met een singani´tje en daarna zijn de andere mensen gekomen. We hebben ook daar lekker gegeten. Voor de rest gaat alles goed in de unief en het is echt intressant. Maandag hebben we onze eerste test, zien wat dat teweeg gaat brengen.

Chao viejos

PS: ik hou echt zielsveel van u schatje!!!

Goeienavond daar, hier komt eindelijk het verhaal wat ik heb gedaan met mijn verjaardag. Eerst dit: er staan nieuwe fotos op mijn space over Cochabamba en Hendrik heeft er fotos over de wandeling opgezet.

Vrijdagmorgend, mijn verjaardag, supervroeg opgestaan (rond 6uur...) en dan een trui en een tshirt van mijn familie hier gekregen. Ik krijg nog een avodnmaal en dat vindt vanavond plaats. Daarna zijn we met teveel man in een te kleine auto naar het beginpunt van dfe wandleing gereden, waar je de Illimani supergoed zag (de heiligheid van La Paz). De eerste dag hebben we van 4000m (ongeveer) gewandeld tot 4700m (sneeuw) om dan na een pintje en singani als verdienste, aan een afdaling te beginnen tot 2800m. Het was een prachtige wandeling en je zag het de vegetatie echt veranderen. Daar hebben we dan de nacht doorgebracht en een beetje mijn verjaardag gevierd. De volgende avond werd het wel deftiger gevierd in Chulumani. Zaterdagmorgend zijn we dan verdergewandeld tot Yanacachi (1900m) en de machopapa van Hendrik die voor de Cumbre van 4700m een ezel liet aanrukken om zijn rugzak te laten dragen, heeft hier het laatste stuk ook met de auto laten afleggen, wij niet hoor! Het weer viel supergoed mee en enkel het laatste uurtje hebben we wat regen gehad maar dan zaten we al laag genoeg en was het er een heerlijk tropisch klimaat. In Yanacachi kwam dan de mama van Enrique ons halen om dan nog een beetje meer te dalen tot Chulumani, een prachtig dorpje in een prachtige omgeving (Yungas) op een hoogte van 1750m. Die avond zijn we dan goed door gaan feesten en zoals blijkt uit de fotos was RoBBertito Juanito gaan slapen rond 3uur en Enrique en ik zijn toen tegen half 6 in osn bed gekropen. Dat was echt een leuk einde maar dan meot het nog komen. De weg tussen Chulumani en La Paz (een prachtige zandweg (ik zet er nog wel wat fotos op) die van daar over een pas van 4800m gaat om dan te dalen naar La Paz) hebben we afgelegd in een vrachtwagen en ik moet zeggen op onze blote voetjes gaat dat wel vlot in de Yungas maar eens uit de Yungas bevries je echt. Dit is een van onze mooiste ervaring in Bolivia en je zag het landschap echt veel beter... We zaten van de 5 uur maar maximum 45min. Afgepeigerd maar voldaan kwam ik thuis en mocht ik de volgende dag naar de unif. Chao

PS: we gaan er nog wat tijd bijdoen he! Ik Hou van u en tis niet meer zolang

Hey jij daar, zoals je weet is het morgen mijn verjaardag maar al degeen die mij willen bereiken, jammer maar ik ga geen ontvangst hebben. Morgenvroeg ga ik trouwens op tocht, el camino del inca de Takesi staat voor de boeg met RoBBertito Juantio en Enrique... Dit is een van de 3 incatrails rond La Paz en staat bekend als de "makkelijkste" omdat het de kortste is. Ik ga mijn verjaardag dus doorbrengen in de prachtige natuur rond La Paz... En dankjewel aan alle oudjes waarvan ik een pakketje heb gekregen of een brief en den boef zal goed gebruikt worden. Chao

PS: te amo muchissimo

Jowjow biathes, je m´excuse dat ik niet een tijdje niets van me liet weten, maar ik had woensdag iets getypt en het bleek er dus niet op te staan waardoor het voor sommigen een verrassing was dat toen ze me belden ik in Cochabamba zat. Eerst nog wat over de universiteit, ik ga nog steeds vlot naar de les met onze RoBBertito Juanito en het is zelfs ngo best interresant (buiten 1 vak en dat hebben we dan maar laten vallen), maar ik ga vanaf 31 maart (cumple van den Enrique) terug 6uur meer les hebben per week want ik heb me ook nog ingeschreven in een andere universiteit...voor het maken van cocktails (wel toevallig dat het juist cocktailparty was en iedereen egt schijtendaarm was, niet waar john?!). Hierna krijg ik zelfs een diploma bartender dus mama en papa vul die drankkast al maar bij en als ik terug ben zullen we eens wat cocktails drinken... Ahja en op mijn kot, ik zal ze maken en iedereen is van harte welkom, je meot wel zelf de drank meepakken en mij trakteren! Je ziet dus dat ik hier mijn tijd nog goed ga besteden. Het is trouwens een niet zo dure studie, 25 euro per maand voor de kopies en natuurlijk alle drank die we dan ook nog eens moeten proeven...pret verzekerd!!

Dan nu over Cochabamba, dit weekend ben ik met RoBBertito Juanito naar Cochabamba geweest, hij voor een begrafenis en ik om nen supergoede vriend van colegio daar te gaan bezoeken. Donderdag na de les zijn we vertrokken en we waren daar tegen 18uur (omdat we met een auto gingen). Vrijdag zijn we dan naar Valle Alto getrokken met seksbeest Gerd (zo noemt hij zichzelf nogal graag). Daar zijn we eerst naar Tarata geweest, dit gehucht is onder president Melgarejo (ik heb hem al eens vernoemd bij algemene uitleg van Bolivia, hij suckte zwaar) de hoofdstad van Bolivia geweest maar dat veranderde gelukkig nogal snel... daarna zijn we naar Punata getrokken, daar heb je de beste chicha van heel Bolivia (en dus de wereld) en erna nog naar Arani met zijn prachtige kerk. Ik was trouwens mijn fototoestel in het restaurant vergeten en al een geluk zijn Bolivianen (of dezen toch) eerlijke mensen en heb ik het nu terug. Zaterdag ben ik gaan eten met Sergio en zijn grootouders (want ik logeerde daar) en erna nog iets gaan drinken en gaan eten in den Bufallo (zoveel vlees dat je kan eten voor maar 5euro en het werd nog aan uw tafel gebracht ook, veel beter als de Colmar!!!) en erna nog wat gaan feesten. Zondag gingen we normaal terugkeren maar dat ging niet echt door en dan zijn we naar een hippienonkel van RoBBertito Juanito geweest en het was prachtig weer, de fotos komen nog wel en je zult nogal jaloers zijn! Maandag aangekomen in La Paz en direct naar de les geweest. Maar nu moet ik door want ik heb een pakketje gekregen (weet wel niet van wie: mama en papa of oma en opa...) onder de naam Markhias Goosenrs!

Chaochao y cuidate con el alcohol, muy peligroso es por tu pene!!

PS: ik wil echt alleen nog maar u en kmis je echt zo hard!!

Goeienmiddag allen, en voor degeen die in maart verjaren, een gelukkgie verjaardag want het zijn er heel wat (ik ook trouwens en je hebt mijn adres om cadeautjes op te sturen...).

Even de titel verduidelijken, la UMSA is de grootste unif van Bolivia en ze is publiek dus ook gratis voor de studenten. Vrijdag zijn we ons gaan inschrijven voor de unif en onze hoofdprof was echt wel veel enthousiaster als die van turismo... ik doe namelijk samen met de RoBBertito Juanito historia. Maandag zijn we dan goed met de unif begonnen, we vonden ons lokaal niet echt en dan hebben we ergens een uur gewacht om dan maar door te gaan. Volgens ons is de leerkracht niet komen opdagen want we zaten vlakbij ons lokaal hebben we de dag erna gemerkt. Gebeurt wel vaker dat de leerkracht niet komt opdagen bij een publieke unif. Vandaag hebben we dan toch wel "les" gehad, we zijn naar het archief van La Paz geweest en daar hebben we een lekker "saaie" rondleiding gehad. Ik ben trouwens heel blij dat ik op een jongensschool zat want we worden echt aangekeken en nagefloten en de ander zeiden dat ze dat ook al hadden op hun school. Lang leve jongensscholen!!! De meisjes zijn trouwens aarslelijk (goed hé schat!) en ik denk dat de gemiddelde leeftijd tussen de 25 en 40 jaar of zo ligt...

Voila, hier nog eens een leuk verhaal over een nog leukere universiteit. Hasta luego viejos y nos vemos en Belgica! Chao!

PS: ik hou zielsveel van u, schatje!!

Hey jongens!!

Ik zit hier nu al meer als 7 maand en ik heb dus nog minder als 4 maand te gaan in dit prachtige land. Ik heb juist wat informatie over Bolivia gevonden en nu gaan jullie NOG wat meer te weten komen over dit prachtland met een vreemde geschiedenis en andere informatie....

Hey jongens, ik ben gestopt met dat we bus hadden gepakt richting La Paz.

La Paz 

Tegen 18uur kwamen in La Paz aan en daarna zijn we eventjes naar huis gegaan om dan bij de oma in het centrum te gaan slapen want die hadden water. De volgende dagen in La Paz hebben we dan in een hotel geslapen en hebben we MIJN stad bezocht. De eerste dag zijn we souverniers gaan kopen en dan omhooggewandeld tot Eloy Salmon want dat is toch wel een eigenaardig stukje van de stad, je kan in deze buurt trouwens alles, wat niet ingeschreven is, goedkoop kopen. Deze dag hebben we dus het indianendeel van La Paz bezocht en deze keer voelde ik mij niet zo goed. Ik moet zeggen dak blij ben dat Sophie verpleegkunde studeert. Een leuk weetje: koorts kan je dus niet meten aan je voorhoofd want dat is inwendig, ik leer zelfs nog bij!! De volgende dag hebben we dan gekozen voor het koloniale La Paz en zijn we naar het typische straatje Calle Jaén getrokken en zijn museumpjes bezocht. We hebben ook nog wat rondgehangen op Plaza Murillo waar het parlement, presidentieel paleis en de kathedraal gevestigd zijn. In de namiddag zijn we dan met MIJN vriend (inside joke) RoBBertito Juanito naar het cocamuseum geweest en weeral kwam Sophie haar kennis naar boven want die kende al die onuitspreekbare, medische termen waar MIJN vriend RoBBertito Juanito en ik geen kneit van begrepen. Daarna zijn we nog een tesito gaan drinken bij MIJN andere vriend Enrique die met vrouwelijk bezoek (Charlotte) op ons aan het wachten was met een goede film (les miserables in het spaans). De volgende dag, ik zit ondertussen aan 8 februari, was het onze laatste dag samen en hebben we nog een museumpje gezien en een shisha´ke gaan roken met de RoBBertito Juanito en dan pizza gaan eten en een anticucho, ei Sophie heeft koeienhart gegeten, dat is vies he, hoe durft die dat doen??!! Even voor de duidelijkheid, koeienhart is zaaaalig lekker!!

De volgende dag vroeg opgestaan want daar was het dan, het afscheid. Er zijn wel wat traantjes gevloeid in de taxi op weg naar de luchthaven, komen we daar aan, alle vluchtigen gecanceld omdat er een vliegtuig van Aerosur de landingsbaan had gemist en de landingsbaan was dan ongebruikbaar geworden en aangezien dat ook de opstijgbaan is, ligt alles er stil. Dus we hebben een nieuwe datum voor haar vertrek, woensdag 13 februari kan Sophie terugkeren vanuit... Santa Cruz.

Coroico

De volgende dag zijn we dan naar Coroico geweest, wat mij nogal wat shit heeft opgeleverd met mijn familie maar mijn mama doet sinds gisteren terug normaal en de papa, ja daar heb ik nooit mee kunnen opschieten. Maar nu de mama terug normaal doet, vind ik het terug OK in huis en ik heb mijn broer nog hé. Coroico is een prachtig stadje op 3uur rijden van La Paz en het ligt in de Yungas, dit is het cocagebied van Bolivia en het is daar zowat halven broes. We sliepen in hotel Esmeralda voor 4euro per man met zwembad en sauna en we hadden echt een prahcit guitzicht vanuit het hotel over de omgeving. Om naar Coroico te gaan moet je eerst tot 4800m rijden (zoals de Mont Blanc dus) om dan aan een afdalign te beginnen tot het stadje, het stadje ligt om 1750m en dat dan wel in 3uur tijd. Vanuit Coroico zie je trouwens de besneeuwde toppen van meer als 5000m hoog liggen, een supermooi contrast (heb je wel egzien op de foto´s he. De volgende dag zijn we terug gekeerd om dan 17uur in de bus te moeten zitten richting Santa Cruz.

Santa Cruz

De natuur en omgeving, de stad, alles is daar anders als in La Paz en het was er ook veel warmer, ik schat een 40 graden. In de stad zelf is er wel niet zoveel te zien... De volgende dag kwam het echte afscheid en is Sophie richting België vertrokken en de dag erna zat ze weeral in het mieserige, regenachtige, koude land. Lang leve Bolivia. Ik ben nog een nacht langer in Santa Cruz gebleven en de volgende dag naar La Paz terug vertrokken.

Chao amigos y hasta luego

PS: ik wil je terug hier hebben!

goeiemiddag lelijkaards (ik kan niet altijd vriendelijk zijn hé) en welkom bij deel 2 van mijn reis. Eerst de schrijfomstandigheden verduidelijken, het lichtblauwe internetcafé heeft plaats gemaakt voor een café met grijs-oranje muren en het stinkende meisje zit niet meer naast mij maar dan wel de allergrootste macho van heel La Paz en Bolivia denk. Hij heeft een tattoe in zijn nek, de gelhoeveelheid waar ik twee maanden mee toekom in zijn haar en natuurlijk niet vergeten, een zonnebril binnen terwijl de zon niet eens buiten schijnt (en hij zet juist zijn kraagske recht). Maar nu verder met mijn verhaal, we waren bij Isla del Sol denk. Maar eerst meoten we van Cuzco over Puno naar Copacabana geraken, met daartussen nog een grenspost om daarna nog een boot te pakken naar Isla del Sol (anders zou het geen eiland zijn natuurlijk!). We zijn met een schijtmaatschappij van Cuzco naar Puno gereisd (en ze zeiden ons nog dat de rit rechtstreeks tot Copacabana ging gaan). Iedereen bleek iets anders te hebben betaald en dan zeiden ze dat ze een semi-camabus hadden maar dat was maar voor de helft van de bus en al die zever-a-la-mierda. Al een geluk waren niet alle plaatsen verkocht en hebben we ons erna nog van plaats verwisseld dat we toch nog een beetje comfortabel zaten want mijn benen pasten zelfs niet tussen de zetel. Dan reden we tot Puno (ipv Copacabana) waar we dan op een andere bus moesten wachten om onze reis verder te zetten. Aangekomen in Copacabana zijn we gaan middageten en dan met een bootje naar Isla del Sol gevaren.

Isla del Sol

Als je aankomt op Isla del Sol komt er een bende klein mannen naar je toegelopen die dan je zak naar boven willen dragen voor een klein zakcentje. Ik kende Isla del Sol en met al Sophie haar baggage was dat ventje meer als welkom want alleen was het onmogelijk om de zak omhoog te krijgen (hier ga ik nog problemen van krijgen). Om naar het dropje te gaan, moet je een redleijk steile trap onhoogwandelen en dan nog een pad en daar heb ik toch wel wat toeristen zien vloeken dat ze hun zak niet hebben meegegeven aan zo´n ventje, met twee was ik zelfs kapot. We sliepen in een tof hotelletje met een prachtig uitzicht over het meer en we hebben die dag nog een beetje van het eiland verkend. De meeste mensen blijven maar één nacht op het eiland maar dat is wel wat te kort. Overdag is het er trouwens aangenaam warm maar als de zon ondergaat bevries je echt, echt zotkoud! De volgende dag zijn we dan richting noorden getrokken en het eiland loopt niet echt recht en door de hoogte kan het wel vermoeiend worden (niet waar Sophie?). We zijn verdergewandeld tot een dorpje Cha´lla en we hoopten daar te eten maar er bleek niets open te zijn en we hadden niet echt de zin om terug te wandelen op een lege maag, dus hebben we een visser aan de haak geslagen (allé hij ons wel) en dan hebben we met zo´n autentiek zeilbootje (zoals op de cover van de nieuwe Lonley Planet) gevaren, echt zaalig! En een supergraaf, ingenieus systeem voor het zeil op te spannen, meer zeiluitleg bij Sophie... Terug aangekomen aan ons hotel zijn we iets gaan eten en dan gaan slapen want alles is dood en pikdonker op Isla del Sol als de zon onder is. De volgende morgend zijn we terug naar het strand afgedaald om daar onze boot te pakken naar Copacabana en nu heb ik de trap alleen gedaan met die grote zak omdat het naar beneden was (zie foto). Daar hebben we rustig in het zonneke op onze boot gewacht. Ik hou echt van Isla del Sol en het lago!!! En het is er altijd beter weer op het meer. In Copacabana hebben we nog de kathedraal bezocht en iets gaan eten voordat we de bus pakten naar La Paz. Het was trouwens carnaval en Sophie heetf toen wat emmers water over haar gekregen! Tot de volgende voor deel 3!

PS: ik wil een kusje van je!

Er zijn nieuwe foto´s op de space van Sophie over onze reis, je kan ze zien bij mijn "interresante links". Ik zal sebiet nog wel wat schrijven over onze reis! Chao changos

PS: kmis je

Dag schone mensen (en lelijke mensen zijn ook welkom op mijn blog) maar ik mag de Jerre en Michiel ook wel eens aanspreken he en den John met zijn mooie littekens, hier ben ik nog eens na een lange tijd.

Maandagmorgend, 28/01/07, om half 8 s´morgens (na een uur vertraging), stapt mijn geliefde eindelijk uit de gate... Her weerzien was echt zaalig. De verwachte stiltes in de auto naar huis (die Sophie verwachtte) bleven ook uit en het was echt muug om nog eens in het echt te babbelen, ik heb je gemist! Die maandag hebben we het vooral rustigaan gedaan met de hoogte hé (al had ze er geen last van...) en zijn we dingens gaan regelen zoals mijn paspoort gaan afhalen bij AFS, de busticketten gaan regelen naar Cuzco enzo... Toen heeft ze mijn vrienden van hier ook een eerste keer gezien. De volgende morgend zijn we dan om 8uur s´morgens naar Cuzco vertrokken en we zijn daar aangekomen om 20uur. Het was een rit overdag zodat Sophie de landschappen al eens kon waarnemen en verwonderd kon zijn over het wondermooie Bolivia. De Altiplano zag er trouwens anders uit als mijn laatste overdagrit, doordat we in het regenseizoen zitten was ze namelijk heel groen en nog steeds mooi geworden. Dit was het begin van mijn beste reis hier!

Cuzco

We sliepen in Cuzco in het vrijgoedkope hotel "Casa Grande" dat slechts op één blok van de plaza principal lag. De eerste dag zijn we naar Pisac gegaan, een heel mooi dorpje op 45min rijden met de micro van Cuzco door een supermooie omgeving en dit dorpje is het begin van "el valle sagrada". 8km van Pisac liggen de indrukwekkendste ruines na Machu Picchu in een prachtige omgeving. We waren terug om 16u30 en om 17u sloot de ticketverkoop voor de trein naar Machu Picchu. We hebben nog wel tickets kunnen kopen, maar de trein naar Machu Picchu is echt dikke afzet, maarja monopolie zeker... Sophie was deze dag ook wat ziekjes van al het reizen. De volgende dag zijn we naar Machu Picchu vertrokken om 6u30 en rond 11u kwamen we daar aan, de bus naar bovengepakt, en ja je mocht weer betalen, maar om naar de site te wandelen was het toch wel vrij lang dus maar met de bus. Machu Picchu is trouwens prachtig gelegen en de ruines zijn echt prachtig. Het is zeker zijn geld waard! Machu Picchu is zo wonderbaarlijk mooi en we hadden geluk dat we in het "laag/regenseizoen" zaten en de toeristenstroom viel heel goed mee, en de zon scheen en het regende niet, zij dus heel blij. Het weer is trouwens voor heel de reis nog mooi gebleven. Buiten die avond dat het echt gegoten heeft, maar we moesten enkel nog maar onze enen blok naar het hotel wandelen.

De volgende dag hebben we het bij een stadsbezoek gehouden en we hebben toen veel mooie dingen gezien in Cuzco, Cuzco is trouwens een heel mooie stad maar niet alleen Machu Picchu is afzet, Cuzco is een toeristische en alles-kost-geld mierda, heel duur dus. Het telt wel tal van prachtige koloniale gebouwen met heel veel inca-invloeden erin vermengd. Zaterdag was het onze laatste dag in Cuzco en Sophie voelt zich eindelijk niet meer zo slap, ze kan het eten en al wat beter aan nu en de andere eettijden... Deze dag zijn we nog een 4 andere ruines gaan bezichtigen en ales tesamen waren ze best ngo wel boeiend en de moeite waard. We zijn toen met de micro naar Tambomachay gereden en dan gewandeld naar Puca-Pucará, daarna een minibus 10min gereden naar Kenko om dan te wandelen naar de indrukwekkendste van allemaal, Sacsahuamán. Van hieruit zijn we dan naar Cuzco gewandeld, ook vlakbij. Van Sacsahuamán had je trouwens een prachtig uitzicht over de stad. We hebben nog wat rondgewandeld in de stad en in het grootste gringocafé allertijden iets gaan drinken, Trottamundos. s´Avonds zijn we dan met de flota naar Copacabana vertrokken.

Tot hier deel 1 van mijn verhaal want er is juist een kei stinkende naast mij komen zitten dus mijn schrijflust is wat over!

Hasta luego amigos! ChaoChao

PS: ik hou zielsveel van u!

Dag mooie jongetjes, hier komt een beetje informatie over onze reis naar Peru: Cuzco en Puno; en Bolivia: Lago Titicaca, Isla del Sol, La Paz en Coroico.

Peru: Cuzco

Cuzco (ter plaatse wordt de naam van de stad meestal geschreven als Cusco) is een stad in het zuidoosten van het Zuid-Amerikaanse land Peru, en de hoofdstad van het gelijknamige departement. Cuzco is de langstbewoonde stad van het Westelijk halfrond. Cuzco heeft als bijnaam de keizerlijke stad.

Cuzco telt ongeveer 300.000 inwoners (in 2004). De naam van de stad is afkomstig van het Quechua-woord dat navel (van de aarde) betekent. Cuzco ligt op een hoogte van ongeveer 3360 meter in de Andes.

Het Rijk van de Inca

Dag mooie jongens, ik heb er juist nog een paar nieuwe foto´s opgezet, maar het zijn ze niet allemaal. De anderen staan bij Hendrik en Charlotte. Nu denken jullie waarschijnlijk: "Hoe kan ik deze foto´s vinden?". Wel heel gemakkelijk, ga naar Hendrik zijn blog (dat tussen mijn links staat) en daarna ga je helemaal naar onder in de rechterkolom van zijn blog, daar staat een link van zijn foto´s en van die van Charlotte. Je moet ze wel allemaal gezien hebben want er had altijd iemand afwisselend een fototoestel bij...

Chao amigos en tot de volgende!!

PS: ik mis je maar het is nog maar 10 dagen hé!!

Even zeggen dat jullie bitterballen konden poppen, maar ik had ervoor al gegeten en toen jullie ziek waren heb ik er ook nog gepopt hé!

Eindelijk kan ik het einde van mijn reis neerschrijven! Want gisteren werd ik gestoord door twee uit-hun-bed-gekomen-zieken. Zondagmorgend zijn we naar Tarabuco getrokken. Tarabuco is een indianendorpje dat één van de kleurijkste markten ter wereld heeft en het dorp is volledig afhankelijk van het toerisme en de zondagsmarkt. Charlotte vond de markt ook geweldig en heeft de voormiddag toen afgesloten met een goede overgeefbeurt uit het raampje van de bus...nogal een geluk dat de ramen van de bussen open kunnen! Voor de rest hebben we toen een beetje toerist uitgehangen en wat textiel gekocht. In de namiddag zijn ze dan naar mij thuis gekomen en hebben ze er allebei wat liggen prakken (RoBBertito Juanito kon het toen nog juist aan en daarna gingen we nromaal naar La Paz vertrekken maar utigesteld om verscheidene redenen (zie het vorige verhaal).

Maandag was het dan mijn laatste dag in Sucre, eerst ben ik een salteña gaan eten met tio Piti en daarna ben ik alleen een museum gaan bezoeken... Niet zo een intressant museum! s´Namiddags eventjes langsgeweest bij de zieken en dan erna met hen nog een cafetje gedaan. Ik ben die avond vertrokken naar La Paz om half 7 en aangekomen om 7uur s´morgens.

De ballen uit La Paz!!!

PS: ik moet je niet meer zolang missen!!!!!!

Quote van de reis: "Pas opvoor die met zijn bakkebaarde!"

Dag jongetjes en meisjes en prakkers die gaan skien (zoals de Jerre het zegt). Even wil ik iets verduidelijken, ik ga volgend jaar meegaan en ik sleur de Jerre mee, is dat in orde?

We zitten voor verschillende redenen nog in Sucre. Mijn reden is dat mijn zusje een kwartier voor het vertrek een hysterische aanval kreeg dat ze meewilde naar La Paz en ervoor zei ze dat ze nog eventjes wilde blijven dus we hadden geen pasaje voor haar. Zo vriendelijk als ik ben heb ik mijn pasaje dan afgestaan en nog een dagje langer in Sucre verbleven. Voor RoBBertito Juanito en Charlotte geldde er een andere reden, de reden van de zwakkere magen en straateten... Even een ode aan hen: "Ze kunnen het niet aan, ze zijn mentaal te zwak, wenen, wenen..." Dus die hebben hun pasaje ook verkocht en vertrekken morgen pas, ik vandaag en normaal zal ik er dan morgen zijn om 7uur s´morgens (zonder blokkades want er is sprake van een blokkade op de weg Oruro-Potosi).

Chaochao PS: te amo mucho!!!

Hey jongens die nu bezig zijn met de exames, succes hé! Na een vrij grote teleurstelling en een fijn berichtje zal ik nog eens wat schrijven.

Deze morgen ben ik om 6uur opgestaan want we gingen een krater gaan bezoeken, maar met de regen gingen we niet gaan omdat de weg dan onbegaanbaar is... En wat is er nu gebeurt, deze morgen was het aan het regenen en de gids is dus neit afgekomen! Eerste morgen regen sinds we hier zijn en juist vandaag (nu is het trouwens middag en de zon schijnt!!). Het leuke berichtje kwam van de Jerre, hij heeft eindelijk mijn kerstkaartje gekregen en vanaf nu kunnen we samen met zo´n mooie pots rondlopen! Joepie!

Sucre

Ja ik zit nog steeds in Sucre met RoBBertito Juanito en Charlotte (Enrique zit in Santiago de Chile, we missen u lekker beest!!) Maandagavond ben ik na een fijne rit in een flota-micro (met piepende remmen) aangekomen in Sucre in de regen. Hier slaap ik bij mn oma (die een chocoladewinkel thuis heeft), mn mama, broertje en zusje zijn hier ook... De eerste dag heb wat rondgekuierd in de stad met 4 namen die echt helemaal wit ziet! En ik ben bitterballen gaan eten bij nen Hollander! En s´avonds heeft de mama haar geboortestad ook een beetje laten zien op zoek naar een drinkfles met tutter voor mn zusje (haar excuus om even gids te spelen en de kleintjes bij nonkel Pitti (21jaar en lijkt 16) te laten.

Een woensdag in Sucre, wat doe je dan allemaal...? Eerst was ik nog alleen dus ben ik naar dinosporen gaan zien, echt een afzetterij was dat!! 3euro voor buitenlanders en 1euro voor Bolivianen, gelukkig had ik mijn carnet van afs en kan ik altijd als Boliviaan binnengeraken! s´Namiddags naar Casa de Libertad geweest, hier is de onafhankelijkheid van Bolivia getekend en tot het einde van de 19e eeuw was daar de regering gevestigd. Daar lag ook de eerste valg van Argentinië maar volgens vrij achterlijke cambas was dat de eerste valg van Bolivia, eventjes toch wel mooi uitgelachen! Terug bitterballetjes gaan eten en nog de San Fransiscokerk gaan bezoeken en ook de Universidad Mayor Real y Pontificia de San Francisco Xavier de Chuquisaca (U.M.R.P.S.F.X.CH), dat is een hele brok hé!, en ook nog de San Miguel kerk en San Lázarokerk en Santa Clara, alleen de kerk.

Donderdag, doordat het feestdagen waren is er niets van de toeristische, universitaire dienst open, dus zijn we naar het textielmuseum geweest, echt superchic museum en dan nog naar het gratis folkloremuseum en dan in de namiddag naar La recoleta waar we die domme cambas die heel de tijd staarden weer tegenkwamen, de oudste was 16 denk. En erna hebben we een tee´tje gedronken in cafe mirador waar je echte en rpachtig uitzicht had op Sucre. Het was echt wel da dag van de uitzichten want daarna zijn we naar La Merced geweest en daar had je opd e kerk ook een prachtig utizicht op de daken van Sucre en erna nog naar het oud presidentieel paleis en weeral mochten we op het dak! s´Avonds heb ik de ander mijn nonkel leren kennen en zijn we nog iets gaan drinken.

De vrijdag zijn we naar het cementario getrokken waar superveel presidenten begraven liggen, het is een heel mooi cementario (je kan het zien als de kleine versie van het beroemde cementario van Paris). Dan ben ik iets typisch gaan eten bij mij thuis van Sucre en erna hebben we nog een tee´tje gaan drinken in Bibliocafe en bitterballekes gaan eten bij den Hollander (Joy Ride). s´Avonds weer iets gaan drinken en het was salsaavond dus nog wel met fijne muziek erbij.

Vandaag heb ik eigenlijk nog niets gedaan, ik heb alles gezien in Sucre, het regende deze morgen dus konden we niet naar de krater. Morgen gaan we naar Tarabuco, maar er volgt meer hierna en dan vertrek ik morgenavond naar La Paz.

Chao amigos y hasta luego! Nos Vemos! PS: nog 16dagen en ik ben bjou!